Owczarek Nizinny

Wyżły to grupa psów myśliwskich (VII wg klasyfikacji FCI), których najbardziej charakterystyczną cechą jest umiejętność wystawiania zwierzyny. Kiedy pies ją zwęszy (najczęściej są to ptaki łowne), nieruchomieje w określonej pozycji, z nosem skierowanym w jej stronę. Takie znieruchomienie należy do zachowań łowieckich również innych psów, ale u wyżłów zostało bardzo wzmocnione w toku hodowli. Nie jest niczym dziwnym, że młody czy nieszkolony wyżeł po chwili znieruchomienia pogoni ptaka, ale od wyszkolonego wymaga się wypłaszania zwierzyny dopiero na komendę przewodnika.
To znieruchomienie i wskazywanie zwierzyny nosi nazwę stójki. Co ciekawe, nie musi ona wcale oznaczać tanie podręczniki pozycji stojącej – niektóre psy wystawiają na leżąco albo w półsiadzie. Rodzaj stójki zależy głównie od rasy i indywidualnych skłonności danego psa. Na przykład dla pointera typowa jest stójka w pozycji stojącej, zazwyczaj z uniesioną jedną łapą – czyli to, co powszechnie kojarzy się ze stójką. Ale już setery mogą wystawiać, stojąc albo warując. Z kolei wyżły niemieckie częściej wystawiają na stojąco, rzadziej – na leżąco.

Urszula Charytonik